ANASAYFA HABER ARA FOTO GALERİ VİDEOLAR ANKETLER SİTENE EKLE RSS KAYNAĞI KÜNYE İLETİŞİM

REKLAM

HABER ARA


Gelişmiş Arama

GÖRMEDİĞİM İÇİN ŞÜKREDİYORUM.

İSRAFİL BAYRKCI

15 Haziran 2016, 12:27

İSRAFİL BAYRKCI

BİZİMLE muhatap olan insanların nerdeyse yüzde sekseni; “Ne iyi ki görmüyorsunuz!” diyerek bizi teselli etme adına söyledikleri bu cümlenin arkasından, “Biz görüyoruz da ne oluyor!” diyerek ve bu hayatın içindeki görülmemesi gereken bütün unsurları bize anlatıyorlar. Bunun için de ne kadar resimlerdeki çıplaklıklar, TV’lerdeki inanca ve imana aykırı görüntüler, vs nice şeyler varsa bunları söyler dururlar. Biz de bunları dinler ancak tebessüm eder geçiştiririz.

Hâlbuki bizim düşüncemizde gördüğümüz halde görmemeyi gerektiren halleri yaşamak daha evladır. Zaten görmüyorsanız görmemeyi gerektiren şeyleri yaşamak gayet kolay ve bunun da övünülecek tarafı yoktur. Esasen gördüğü halde görmemek ve gözünü haramdan korumak önemlidir. Bir diğer taraftan da görmediğimize şükür ettiğimiz ayrı bir nokta var ki o da şöyle;

Konuyu daha iyi anlamak açısından yaşanmış bir anekdotu sizinle paylaşmak istiyorum. Erzurum’da başkanlığını yaptığım dernekte otururken Atatürk Üniversitesi’nde okuyan bir grup öğrenci ziyaretimize geldi. Hocaları bir ödev vermiş, gidin engellileri araştırın ve onlarla söyleşi yapın. Biz konulara girip görme engelliler hususunda birçok şeyi anlatırken içlerinden birisi, “başkanım,” dedi. “Siz hiç kendinizden daha beter birini görüp de halinize şükrettiğiniz  oldu mu?” Ben de, “tabi ki böyle birilerini gördüm ve halime çok da şükrediyorum,” dedim. Sorunun sahibi biraz daha dikkat kesilerek heyecanla dinliyordu. Çünkü o, hem iki gözün görmeyecek, hem ayakların olmayacak, böyle birini gördüm ve halime şükrettim, dememi bekliyordu.

Ben ise, bir hakikati ortaya koyarak ve içimden geçen gerçek şükrümü onlara şöyle izah ettim:

“Biri var ki, gözleri görüyor; yıllarca bir mağazanın önünden geçmiş, oranın ne adını biliyor, ne de levhasını okumuş. Biri de var ki, hiçbir kütüphanenin yolunu bilmiyor, hiç gazete okumamış. İşte böyle birilerini gördüğümde ben görmediğime çok çok şükrediyorum,” dedim. “Yani böyle görmektense görmemeyi daha evla sayıyorum ve şükür vesilesi olarak addediyorum.” Bu cevabım hem hayret uyandırdı, hem de çok düşündürdü.

İşte hakikaten örnekte verdiğim insan türlerine çokça rastlıyorum. Yani demek ki bir şeyleri görmek için sadece göz gerekmiyor. Hakkı ve hakikati görmek için gönül gözü ile bakmak gerekiyor.

Bugün gerek Türkiye’de ve gerekse dünyada yaşanan olayları gerçek manada teşhis edebilmek, doğru çözüm ortaya koyabilmek adına da şuurlu bir bakış, Milli bir Görüş ve şahsiyetli bir duruşa ihtiyaç vardır.


Delicious  Facebook  FriendFeed  Twitter  Google  StubmleUpon  Digg  Netvibes  Reddit
KURDAŞIN ÇALINAN ARŞİVİNDE NELER VARDI ?21 Mayıs 2017

REKLAM


RSS Kaynağı | Yazar Girişi | Yazarlık Başvurusu

Altyapı: MyDesign Haber Sistemi